ANNA: behandeling van UWI

Achtergrond

In het verpleeghuis wordt met grote regelmaat antibiotica voorgeschreven voor een mogelijke urineweginfectie. In bijna één derde van de gevallen lijkt dit niet nodig. De diagnostiek is uitdagend. Bewoners met cognitieve problemen kunnen hun klachten vaak moeilijk verwoorden. Aspecifieke symptomen zoals verwardheid en agitatie worden vaak onterecht gezien als een teken van een urineweginfectie. Er bestaat geen gouden standaard om een urineweginfectie vast te stellen.

Onnodig antibioticagebruik kan nadelige gevolgen hebben voor de bewoner, zoals het optreden van bijwerkingen en het niet tijdig aanpakken van de daadwerkelijke oorzaak van de klachten. Daarnaast is onnodig antibioticagebruik een belangrijke risicofactor voor de ontwikkeling van antibioticaresistentie. In een recent onderzoek is daarom een algoritme ontwikkeld voor de behandeling van urineweginfecties bij verpleeghuisbewoners.

Doel

Onderzoeken of de implementatie van het algoritme het onnodig antibioticagebruik voor urineweginfecties in verpleeghuizen kan terugdringen zonder nadelige gevolgen voor de bewoner.

Methode

Een gerandomiseerde gecontroleerde studie naar het antibioticagebruik bij urineweginfecties, waarbij het algoritme geïntegreerd wordt in het elektronisch cliëntdossier van verpleeghuizen in de interventiegroep. In de controlegroep vindt gebruikelijke zorg plaats.

Daarnaast worden secundaire uitkomstmaten onderzocht, zoals het verloop van de symptomen,  verandering in het beleid, complicaties, ziekenhuisopnames en mortaliteit. Ten slotte wordt een kwalitatief onderzoek uitgevoerd naar bevorderende en belemmerende factoren in het gebruik en de implementatie van het algoritme.

Fase

Voorbereiding dataverzameling en werving.

Onderzoeker

Jeanine Rutten (VUmc)